Mój prywatny werdykt - filmy
Skoro znamy już wyniki, mogę ujawnić swoich faworytów. Trzy filmy które najbardziej utkwiły mi w pamięci. Nietypowe, wyróżniające się pomysłem, wykonaniem, formą. Każdy z nich jest inny, właściwie każdy powinien zwyciężyć w odrębnej kategorii, bo tak na prawdę trudno je porównywać. Reguły konkursów mówią, ze musimy wyłonić zwycięzcę, nawet gdy jest to bardzo trudne. Ja jednak teraz tego nie zrobię, przyznam 3 swoje indywidualne, niezależne wyróżnienia.
Pozornie prymitywna forma, ale tak na prawdę to siła tego filmu. Najbardziej uderzyła mnie praca zespołowa. Albo ci ludzie znakomicie się dogadują, albo ktoś umiał idealnie zsynchronizować ich pracę. 4 epizody, każdy z ciekawym pomysłem. Bardzo dobra gra aktorów, doskonały montaż i zdjęcia. Zastanawiam się ile razy kręcili te sceny. No i muzyka, nuciłem ją przez kilka tygodni, bardzo dobrze dobrana. Gratulacje.
Nagroda za warsztat pracy, perfekcyjny. Mam wrażenie że autor wie trochę więcej o filmie… Praca wydaje się przemyślana i zaplanowana w najdrobniejszym szczególe. Matematyczne pomysły interesujące i ładnie wklejone w scenariusz. Obudowane “ozdobnikami” które dają filmowi specyficzny klimat. Wszystko się ze sobą sensownie i logicznie łączy. Przemyślana opowieść od początku do końca. Doskonały montaż. Wyrazy uznania.
Jak rozpoznać prawdziwą sztukę? Usunąć nowoczesną technologię, robiące wrażenie rozwiązania techniczne oraz skandaliczne i kontrowersyjne treści, a potem zobaczyć co zostaje. Może to nawet nie jest film, ale ta praca jest dla mnie właśnie sztuką przez duże S. Wyjątkowo prosta technika, przekaz zawiera kilka prostych komunikatów związanych z ideą konkursu. Oglądają ten film, widzę oczami wyobraźni artystę jedzącego śniadanie na podłodze, w pracowni na poddaszu, któremu nagle przychodzi do głowy pomysł. Rzuca wszystko i przez najbliższe kilkanaście godzin tworzy. Zapewne rzeczywistość wyglądała zupełnie inaczej, a ja posługuję się stereotypami, ale mimo wszystko gratuluję 
