Wszechogarniające widmo kryzysu, wpływającego na dynamikę działalności przedsiębiorstw, znajduje również swoje odzwierciedlenie w  sposobie  funkcjonowania różnych  instytucji oświatowych, które poszukują alternatywnych sposobów realizacji zadań edukacyjnych. Nie będzie tu szczególnym odkryciem, stwierdzenie, że nieograniczone możliwości w tym względzie daje wykorzystanie platform internetowych. W ostatnim czasie zafascynowała mnie możliwość  przeprowadzania za ich pośrednictwem, videokonferencji.  Ośrodek metodyczny w którym pracuję, od października 2006 roku uczestniczy w projekcie „Wirtualna przestrzeń współpracy do nauczania przedmiotów ścisłych” http://vccsse.ssai.valahia.ro/main/index?lang=pl.

W projekcie tym współpracuje ze sobą dziewięć instytucji (uczelni wyższych i ośrodków doskonalenia nauczycieli) z Finlandii, Grecji, Hiszpanii, Polski i Rumunii. Koordynatorem jest rumuński Uniwersytet Valahia z Targoviste. Głównym celem tego trzyletniego projektu jest zastosowanie wirtualnych instrumentów w praktyce szkolnej. Chodzi o środowiska programowania i gotowe aplikacje pozwalające projektować i stosować w procesie uczenia i nauczania komputerowe doświadczenia i symulacje z zakresu fizyki, chemii, matematyki i wybranych przedmiotów zawodowych. Wyniki eksperymentów są okresowo prezentowane na videokonferencjach, w których biorą udział uczestnicy projektu oraz wszelkie osoby zainteresowane efektami prowadzonych badań . To bardzo interesująca forma spotkania , w którym przed kamerkami komputerów zasiada równocześnie kilkadziesiąt osób, które przestrzegając pewnych technicznych  zasad wirtualnej  komunikacji, mogą się spotkać i bezkosztowo , wbrew kryzysowi, wziąć udział w międzynarodowej konferencji.