inicio mail me! sindicaci;ón

Siłaczki

Wypalony, zagrożony zawałem, dorabiający na boku i bardziej zadowolony od innych – polski nauczyciel. W najnowszym wydaniu Tygodnika Powszechnego, znajduje się ciekawy artykuł o polskich nauczycielach, poparty różnymi badaniami statystycznymi. Okazuje się że nasz belfer, to zwykle kobieta (80,6%), 41-letnia, mieszkająca w mieście lub małym miasteczku z mężem i dwójką dzieci. Najczęściej pochodzi z takiego miasta lub wsi, z rodziny chłopskiej lub robotniczej. Ma wyższe wykształcenie i chętnie się dokształca. Kolejne dane są już bardziej mroczne. 40% nauczycieli konsultowało się z psychiatrą, 47% miało objawy nerwicy a 13% zamierzało popełnić samobójstwo. Nauczyciele są też na trzecim miejscu pod względem zapadalności na choroby serca i układu krążenia, zaraz po kierowcach autobusów i pilotach.
Dlaczego tak się dzieje, wyjaśnienie psychologów jest następujące: nauczyciel w ciągu jednej godziny musi podejmować do 200 decyzji i średnio 15 razy łagodzić konflikty wychowawcze. Pięć godzin lekcyjnych, to siedemdziesiąt interwencji w sytuacjach konfliktowych i tysiąc podjętych decyzji…
Pewnie nie można tego nazwać pocieszeniem, ale okazuje się że nauczyciele z innych krajów są w bardzo podobnej sytuacji.
Dlaczego zatem ta grupa zawodowa jest tak bardzo zadowolona ze swojej pracy? Najbardziej jest to widoczne u nauczycieli nauczania początkowego i szkół podstawowych. Jedyne logiczne wytłumaczenie jest takie, że ci ludzie po prostu kochają to co robią i są gotowi na duże poświęcenia.
Polecam lekturę ostatniego wydania Tygodnika, cykl „Kat i ofiara”. Znajdziecie tam nie tylko te dane o których wspomniałem, ale też ciekawą analizę sposobu kształcenia we współczesnej szkole.
Elżbieta Isakiewicz, Szczęśliwy sfrustrowany, str. 3
Grzegorz Jankowicz, Mistrz i ignorant, str. 4
oraz na str. 6 wywiad Katarzyny Kubisiowskiej z Dariuszem Chętkowskim, nauczycielem, pisarzem i publicystą. Po przeczytaniu tego wywiadu, od razu wiedziałem kogo chciałbym jeszcze zaprosić na nasze wakacyjne warsztaty.

child2

Odpowiedz