W dniach od 4-7 września 2009r. w Poznaniu odbyła się XXIII Szkoła Dydaktyki Matematyki pod hasłem: Matematyka dla wszystkich w dobie upowszechnienia wykształcenia ogólnego. Celem konferencji była prezentacja i dyskusja koncepcji dostosowania treści, metod, form i środków nauczania do potrzeb większej części populacji uczniów. W szczególności, rozważane były problemy doboru treści kształcenia w zakresie matematyki w świetle badań nad kształtowaniem pojęć matematycznych oraz z uwzględnieniem powiązań z innymi przedmiotami. Omówiono również możliwości wykorzystywania komputerów i kalkulatorów graficznych w procesie uczenia się, nauczania i oceniania oraz związane z tym korzyści i zagrożenia. Poruszono ponadto problemy komunikacji w nauczaniu matematyki.
Zgodnie z pierwotnymi założeniami, adresatami tej konferencji są przedstawiciele różnych środowisk związanych z matematyką i jej nauczaniem. Jak dotąd jednak w obradach w latach poprzednich, brali udział głównie dydaktycy matematyki w liczbie około 50 osób. W tym roku organizatorzy spotkania, zadbali o szersze grono odbiorców.
W wykładach zaplanowanych na 4 września wzięli udział nie tylko pracownicy naukowi ośrodków dydaktycznych, ale również matematycy, a przede wszystkim duża grupa nauczycieli matematyki z Poznania i okolic. To dla nich właśnie pierwszego dnia zaplanowano serię wykładów i warsztatów w tym między innymi zajęcia z zakresu zastosowania technologii informacyjnej w nauczaniu matematyki. Zajęcia prowadzili pracownicy wyższych uczelni (matematycy i dydaktycy matematyki),
a także nauczyciele i doradcy metodyczni:
W obradach uczestniczyli ponadto studenci zainteresowani dydaktyką matematyki. Pierwszego dnia w zajęciach na uniwersytecie wzięło udział około 180 osób!!!! Ten sukces frekwencyjny był możliwy dzięki istotnemu zaangażowaniu komitetu organizacyjnego konferencji, który ściśle współpracował z Kuratorium Oświaty w Poznaniu. Jestem pełna uznania dla pomysłodawców połączenia obrad konferencji ze szkoleniem dla nauczycieli. To spotkanie dało możliwość wzajemnej konfrontacji teoretyków i praktyków.
Mam nadzieję, że taka forma będzie kontynuowana w następnych latach!!
Chciałabym z tego miejsca, jako uczestnik, a zarazem prowadząca zajęcia, podziękować komitetowi organizacyjnemu konferencji: dr Edycie Juskowiak, dr Magdalenie Adamczak oraz dr Tomaszowi Karolakowi, za zagwarantowanie komfortu pracy i wypoczynku w czasie XXIII SDM. To była ogromna przyjemność uczestniczyć w tak udanym przedsięwzięciu!!!
To był mój 4 SDM. Pierwszy raz byłem we Wrocławiu w 2005 na łączonej sesji z Forum Polskiego Towarzystwa Matematycznego. Pamiętam że referaty z dydaktyki cieszyły się wyjątkową popularnością. Potem, nie wiedzieć czemu, drogi PTM i SDM rozeszły się. Wróciłem na SDM w 2007 (Bielsko-Biała) i od razu pożałowałem że zrobiłem sobie przerwę. Potem był Poronin w 2008 i wreszcie Poznań w tym roku.
Organizatorom tegorocznego SDM, udało się zrobić coś bardzo ważnego, połączyć spotkanie naukowców i praktyków (nauczycieli). Dydaktyka matematyki jest chyba jedynym możliwym łącznikiem pomiędzy matematyką uniwersytecką i praktyką szkolną, zatem tylko ona może być pośrednikiem między tymi środowiskami. Mam nadzieję, podobnie jak Agnieszka, że to początek “nowej, świeckiej tradycji”.
Na koniec dodam, że opinia Agnieszki o ostatnim spotkaniu SDM, ma szczególne znaczenie, bo była ona organizatorem 3 poprzednich spotkań, zatem doskonale zna ich charakter i ma w swój ogromny wkład w rozwój SDM.