Niedawno obchodziliśmy Dzień Edukacji Narodowej, popularnie zwany Dniem Nauczyciela. Z tej okazji właśnie postanowiłam poświęcić dzisiaj słów kilka historii tej profesji. 
Za pierwszego nauczyciela Chińczycy uznają Konfucjusza (1), który swego czasu pisał: “Kto zdobytą wiedzę pielęgnuje, a nową bez ustanku zdobywa, Ten może być nauczycielem innych”.
1.   2. 3.
W starożytnej Grecji Isokrates głosił, że, uczniowie powinni wyżej cenić nauczycieli od rodziców, ponieważ: “Rodzicom zawdzięcza uczeń tylko życie, nauczycielowi życie dobre i szczęśliwe”. Erazm z Rotterdamu(2), skrytykował średniowieczne wychowanie oparte na bezwzględnej dyscyplinie zalecając nauczycielom łagodność, wyrozumiałość i liczenie się z naturą dziecka. Wielu myślicieli i działaczy społecznych przypisywało wysoką rangę zawodowi nauczyciela. Do tego grona należał m.in.  Stanisław Konarski (3), który pisał: “nauczyciele powinni odznaczać się uprzejmością, łagodnością i jak największą przystępnością (…) Wszyscy nauczyciele powinni między sobą pielęgnować zgodę i miłość braterską i wszelkimi sposobami zapobiegać, aby ani cień ich nieporozumień nie dostał się do klasy.”Prawidła dotyczące funkcjonowania stanu nauczycielskiego sformułowała Komisja Edukacji Narodowej, wyznaczając mu obowiązki, przyznając określone prawa i przywileje. Wysokie wymagania stawiane nauczycielom były jasno określone; mieli to być najzdolniejsi absolwenci szkół średnich o wysokim stopniu moralności. Wiek XX nazwano “stuleciem dziecka”. W związku z tym, zmiany zadań nauczycielskich, poszły w kierunku widzenia nauczyciela jako “ogrodnika” pielęgnującego, tworzącego warunki do rozwoju, ale nie ingerującego w osobowość ucznia. W tym duchu pracował wybitny nauczyciel-wychowawca Janusz Korczak.
W myśl współczesnej pedagogiki, nauczyciel XXI wieku powinien być przygotowany do kształcenia człowieka wielowymiarowego tj. autonomicznego, wolnego, twórczego, a także otwartego i samodzielnego. Ma kształtować wychowanka zgodnie z jego potrzebami, zainteresowaniami, postawami, temperamentem i zdolnościami. Ma ciągle doskonalić się intelektualnie estetycznie i moralnie. Ma być projektodawcą własnego programu kształcenia, a nie nauczać “gotowej” wiedzy z podręczników.
Życzę więc wszystkim nauczycielom owocnej realizacji tych założeń w bieżącym roku szkolnym, a za inspirację niech posłuży kilka wskazówek, które znalazłam ostatnio na doskonałym blogu mojej byłej studentki:
Źródło:www.google.pl, http://www.jakubiec.enauczanie.com/