22 grudnia 18887 r. urodził się hinduski matematyk samouk Srinivasa Ramanujan. Mimo że nie ukończył studiów matematycznych i zmarł bardzo młodo (33 lata), zostawił po sobie imponujący dorobek matematyczny. Składna się na niego słynne 4000 wzorów, które w sporej części nie zostały jeszcze udowodnione oraz prace z zakresu funkcji modularnych (funkcja Ramanujana).
Srinivasa, tuż przed pierwszą wojną światową, wysłał listy do trzech wybitnych brytyjskich matematyków, zawierające 120 twierdzeń, był wtedy niższym urzędnikiem w Madrasie. Dwóch adresatów zignorowało korespondencję, ale trzeci, Godfrey Hardy, sprowadził młodego geniusza do Cambridge.
Na koniec dodam, że jego wczesna śmierć nie jest niestety wyjątkowym zdarzeniem wśród wybitnych matematyków. Czarny „rekord” należy tu chyba do norwega Niella Henryka Abela, który zmarł w wieku 27 lat, pozostawiając po sobie również bezcenny dorobek naukowy.
Źródło
W gwoli ścisłości: co prawda Abel rzeczywiście zmarł młodo, ale “czarny rekord” należy niewątpliwie do Ewarysta Galois (1811-1832).