13 stycznia bieżącego roku w Instytucie Matematyki Uniwersytetu Pedagogicznego  w Krakowie odbyła się publiczna obrona rozprawy doktorskiej  mgr Renaty Wojtuś pt.: „Rola matematycznych programów komputerowych  w  pozalekcyjnej pracy ucznia”. Promotorem powyższej pracy był prof. dr hab. Henryk Kąkol.  Chciałabym z tego miejsca szczerze pogratulować  Szanownej Koleżance oraz Panu Profesorowi! Renata dzielnie odpowiadała na pytania komisji, udowadniając  wszystkim, że nauczanie matematyki z wykorzystaniem  nowoczesnych technologii  może i powinno być przedmiotem badań naukowych. Największym atutem prezentowanej koncepcji dydaktycznej, było zastosowanie pracy długoterminowej, która jest prawie nieobecna w praktyce polskiej szkoły, a daje istotną informację, na temat wewnętrznej motywacji uczniów do stosowania programów komputerowych w procesie nauczania i uczenia się matematyki. 

To już czwarta praca doktorska z tego zakresu napisana pod kierunkiem prof. Henryka Kąkola , który od wielu lat propaguje idee nowoczesnej edukacji  na wszystkich poziomach kształcenia. Patrząc z perspektywy własnej obrony, która miała miejsce w roku 2006, mam wrażenie, że dokonała się istotna zmiana w nastawieniu matematyków, do stosowania technologii. Jeszcze 4 lata temu musiałam walczyć  z ogólna niechęcią do tego rodzaju narzędzi, wykazując, że ich stosowanie może mieć istotne znaczenie dla rozwijania wybranych aktywności matematycznych. Dyskusja w czasie obrony Renaty nie była już tak napastliwa. Opór wobec technologii zmalał, na rzecz poszukiwania konkretnych zastosowań istniejących już programów komputerowych. Widać więc, że z czasem zmieniają się nie tylko narzędzia, ale również, a może nawet przede wszystkim,  nastawienie nauczycieli i wykładowców do ich stosowania w procesie nauczania i uczenia się matematyki.